“Eάν τίποτε δεν άλλαζε, τότε δε θα υπήρχαν οι πεταλούδες!”

Όταν η νύχτα έρθει και η γη είναι σκοτεινή

και το φεγγάρι είναι το μόνο φως που θα δούμε…

Όχι δε θα φοβηθώ, απλά όσο στέκεσαι, στάσου πλάι μου!

Αγάπη μου…στάσου πλάι μου.

Αν ουρανός που κοιτάμε ψηλά σκοντάψει και πέσει και

τα βουνά θρυμματιστούν στη θάλασσα.

Δε θα κλάψω, δε θα κλάψω, δε θα χύσω ούτε ένα δάκρυ.

Απλά όσο στέκεσαι, στάσου πλάι μου!

Όταν η νύχτα έρθει και η γη είναι σκοτεινή

και το φεγγάρι είναι το μόνο φως που θα δούμε…”

Θ’αναγεννηθώ…θ’αναγεννηθείς…θ’αναγεννηθούμε!!! Πιο πολύ από ποτέ, είναι απαραίτητο ν’ αναγεννηθούμε τώρα και ν’ ανακαλύψουμε τους μικρούς θανάτους που έχουμε ήδη βιώσει κατά τη διάρκεια της ζωής. Ως άλλος φοίνικας που ανανεώνεται, καθαρίζεται απ’τη φωτιά του και αναγεννάται απ’ τις ίδιες του τις στάχτες του…θα εξαγνιστούμε και θ’ Αναγεννηθούμε. Γνωρίζουμε, βέβαια ότι ο πόνος είναι φορέας συνείδησης και άλλωστε η συνείδηση είναι αυτή που μας δίνει σπόρους γνώσης και μικρούς θησαυρούς.

Είναι φυσικό ν’ αγωνιάμε και να φοβόμαστε σ’ έναν κόσμο που κάθε άλλο παρά κόσμημα δεν είναι, μα ούτε τάξη και αρμονία εμπνέει πλέον. Είναι φυσικό να φοβόμαστε στο Χάος που έχουμε περιέλθει! Είναι, όμως πολύ φυσιολογικό ο Κόσμος που ζούμε να γερνάει , όπως όλοι και όλα γύρω μας….Μα όπως είπε ο Καζαντζάκης “Αν υπήρχε μονάχα η ανθρώπινη φύση δε θα υπήρχαν κάμπιες και οι κάμπιες Κύριε, γίνονται πεταλούδες!”

Και βέβαια όλοι θέλουν ν’ αλλάξουν τον κόσμο αλλά κανείς δε θέλει ν’ αλλάξει τον εαυτό του…Αλλά αυτός που θέλει να’ναι σταθερά ευτυχισμένος πρέπει ν’Αλλάζει συχνά!!!

Είναι γεγονός ότι χρειαζόμαστε κάτι πιο βαθύ και πιο σοβαρό από μία οικονομική διάσωση. Είναι γεγονός ότι το κοινωνικό χάος στο οποίο ζούμε χαρακτηρίζεται από διαφθορά. Είναι γεγονός πως οι τρόποι διασκέδασής μας είναι το αλκόολ και τα ναρκωτικά, ενώ πολλαπλασιάζονται οι ηλεκτρονικές συσκευές που αποτελούν μέσο εξάρτησης. “Η πλειοψηφία των ατόμων είναι κρεμασμένοι πάνω απ’ το κινητό τους τηλέφωνο ή τον ηλεκτρονικό τους υπολογιστή”.

Υπάρχει στ’ αλήθεια ελευθερία της έκφρασης;Υπάρχει στ’ αλήθεια η αναγκαιότητα να φοράμε μάσκες; Και ποιός μας την επιβάλει; Υπάρχει στ’ αλήθεια η ανάγκη το επιδόματος ή μήπως το δικαίωμα στην εργασία;Αφού το ίδιο αποτελεί ύψιστο αγαθό χωρίς να’ ναι μια ανθρώπινη δραστηριότητα,μια επιλογή ή ένα καπρίτσιο αλλά αποτελεί ένα συμπαντικό μέσο, έκφρασης, δημιουργίας, τελείωσης και ολοκλήρωσης. Άλλωστε, ολόκληρη η δημιουργία μεταξύ της οποίας είναι και η ανθρωπότητα κάθε στιγμή εργάζεται για την τελείωσή της. Η εργασία της δημιουργίας και της ανθρωπότητας δε σταματάει ποτέ μιας και σύσσωμος ο πνευματικός κόσμος της αρχαιότητας μας διδάσκει ότι μέσα από εμάς εργάζεται συνεχώς το απόλυτο. Έτσι, το δικαίωμα στην εργασία και στην αυτοδιάθεση είναι πρωταρχικό στον άνθρωπο!

Θ’ Αναγεννηθούμε… και τρόποι αναγέννησης υπάρχουν πολλοί! Όσες οι ίδιες οι προσωπικότητες και ο καθένας πρέπει να βρει τη δική του ισορροπία, για ν’ ανακαλύψει ποιοι είναι οι παράγοντες που του επαναφέρουν την ενέργεια , πώς μπορεί ν’ ανακτήσει τη θετική δύναμη των συναισθημάτων του και πως να οργανώσει τις ιδέες του , για να είναι οι γνώσεις ένα κίνητρο καλών προοπτικών

Συμβουλή μας να χαίρεσαι και να δίνεις αληθινό νόημα στη ζωή σου…!!!

Σχολίασε το