Σαντορίνη – Πέτρα Πικρή Δοκιμασμένη, Αγέρωχη

 «Τι είναι αυτό που κάνει την αγάπη να κρατάει για πάντα;» έλεγε ο Τομ Ρόμπινς στον Τρυποκάρυδο. Όσοι αγάπησαν τη Σαντορίνη, την αγάπησαν για πάντα! Οι ντόπιοι λένε ότι έχει μια καρδιά που χτυπά δυνατά και δονεί τα βουνά, το έδαφος, τη θάλασσα. Κι η καρδιά των ανθρώπων ή συντονίζεται με τη δική της – και μένουν – ή δεν τη συναντά ποτέ – και φεύγουν τρέχοντας! Χρώματα παντού μια άλλη ενέργεια πλανάται στον αέρα.

«Τα  Όνειρα ζωντανεύουν στις Κυκλάδες» , εκεί όπου μπορείς να ατενίσεις «43 φορές  το πιο όμορφο ηλιοβασίλεμα» και να  χορτάσουν οι κόρες των οφθαλμών σου απ’ τους ιριδισμούς της ποικιλίας των χρωμάτων. Εκεί, όπου μπορείς να πιστέψεις ότι ζει «Ένας Μικρός Πρίγκιπας» με το μοναδικό του τριαντάφυλλο και ο οποίος δεν κουράζεται να περιμένει να δει τον ήλιο να βασιλεύει! Ωστόσο, στη Σαντορίνη σου αρέσουν τα ηλιοβασιλέματα ακόμη και αν δεν είσαι λυπημένος…! Ο Θεός Απόλλωνας έχει προικίσει με φως το νησί, είναι άπλετο και μπαίνει διάχυτο από παντού.

Επίσης, τα γαϊδουράκια που βριθούν είτε σε εικόνες είτε στους αγρούς είτε στην τοπική μπύρα « yellow donkey» σε κάνουν να πιστέψεις στην αρετή της υπομονής, της καρτερίας, της προσπάθειας και της ταπεινοφροσύνης!

Η κυκλαδική λάβα του έρωτα μπορεί να σε τυλίξει σ’ αυτό το μαγευτικό προορισμό όπου πολλά ζευγαράκια πέρασαν και σφράγισαν τον έρωτά τους με ένα λουκέτο όπου χάραξαν τα αρχικά τους γράμματα ή πραγματοποιώντας έναν «χρωματιστό» γάμο!!!

Η καλντέρα πρασινίζει, ανθισμένα φυτά, κοντράστ με τη πέτρα και τη λάβα που οι εποχές σαν κι αυτή μαλακώνει και δένει με τον καιρό. Μια υγρασία τυλίγει απαλά το γκρεμό, κατεβαίνει από το βουνό του Προφήτη Ηλία, αγκαλιάζει τον Πύργο και σκεπάζει σιγά- σιγά ολόκληρη τη Σαντορίνη, χαρίζοντας μια ξεκούραση, ηρεμία και ανακούφιση στο βλέμμα, σε αντίθεση με την ένταση του καλοκαιριού. Σαν να’ χει κατεβάσει κάποιος τον γενικό το νησί βρίσκεται σ’ ανάπαυση…ανασαίνει βαθιά, μια διάχυτη ηρεμία…η δύναμη της σιωπής! Ακούς μονάχα τον αέρα, δυνατό φορές που τρυπώνει στα στενά και καθαρίζει απομεινάρια καλοκαιρινής καλοπέρασης, προετοιμάζοντας το έδαφος για τους νέους εξερευνητές –καταπατητές !Η θάλασσα άγρια, γίνεται ένα με τον ορίζοντα στο βάθος, ένα μείγμα από μπλε-θαλασσί-γκρι. Μυρίζει χώμα! Σιωπή!

Στη Σαντορίνη κλείνεις τα μάτια και νοιώθεις την ήρεμη δύναμη που υποβόσκει κάτω απ’ τα σκούρα νερά, σαν κάτι να σου ψιθυρίζει η Αγία Ειρήνη των δακρύων: Η Σαντορίνη είναι ένα επικίνδυνο νησί, το οποίο οφείλει τη γοητεία του σε μια απειλή που πλανιέται στον αέρα. Αυτοί που τη νιώθουν επιστρέφουν. Τους έλκει σαν μαγνήτης η καταστροφική της μοίρα που δεν την εγκατέλειψε ποτέ, αλλά και η πίστη ότι εδώ η Ζωή είναι πάντα πιο δυνατή από το Θάνατο!

Σχολίασε το