Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος: Πιο Σημαντική Από Ποτέ

0
56
ΑΣ ΠΑΜΕ ΛΙΓΟ ΠΙΣΩ

Ήταν το 1972 όταν ο ΟΗΕ καθιέρωσε την 5η Ιούνη ως την Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος. Στα χρόνια που πέρασαν μέχρι σήμερα, το περιβάλλον κάπου έγινε trend, κάπου έγινε ανάγκη, γεμίσαμε εκδηλώσεις, ομιλίες, συζητήσεις, διαδηλώσεις. Η κοινή γνώμη ευαισθητοποιήθηκε, οι οργανώσεις προστασίας του περιβάλλοντος πολλαπλασιάστηκαν, φωνές διαμαρτυρίας εντάθηκαν, η τηλεόραση και τα social media κατακλύστηκαν από εκπομπές και αναρτήσεις. Όλοι μας πλέον έχουμε βομβαρδιστεί από πληροφορίες με κύριο μέλημα “να σώσουμε το περιβάλλον”.

Μέχρι εδώ καλά. Οι περισσότεροι έχουμε κάνει “το καθήκον μας” προς το περιβάλλον. Φυτέψαμε κάνα δεντράκι, βάλαμε και 5 γλάστρες στο μπαλκόνι, αλλάξαμε και τις παλιές μας λάμπες σε LED και φυσικά κάνουμε πλέον ανακύκλωση, καταργήσαμε τις πλαστικές σακούλες, χρησιμοποιούμε λιγότερο το αυτοκίνητο, και σε λίγες μέρες στην Ελλάδα καταργούμε ακόμα και τα πλαστικά καλαμάκια. Και κάπως έτσι νιώθουμε να εκπληρώνουμε το ηθικό μας χρέος απέναντι στο περιβάλλον. Πάμε καλά θα μου πεις.

ΜΗΠΩΣ ΚΑΝΟΥΜΕ ΚΑΤΙ ΛΑΘΟΣ;

Παρ όλα αυτά το φαινόμενο του θερμοκηπίου συνεχίζεται, ο καιρός έχει τρελαθεί, η κλιματική αλλαγή (πιο επίσημος όρος) επεκτείνεται, οι θάλασσες συνεχώς υποβαθμίζονται, τα αποθέματα φρέσκου και καθαρού νερού μειώνονται, η ξηρασία απειλεί μέχρι και την χώρα μας και τα δεδομένα κάθε χρόνο δείχνουν ολοένα και πιο δυσοίωνα για το περιβάλλον.

Όχι δεν κάνουμε κάτι λάθος. Το κακό απλά έχει ήδη γίνει στο περιβάλλον από τα χρόνια της βιομηχανικής επανάστασης και συνεχίζεται μέχρι και σήμερα. Οι κινήσεις μας σε ατομικό επίπεδο είναι στην σωστή κατεύθυνση μεν, απλά διορθώνουν πεπραγμένα δεκαετιών με ρυθμό χελώνας. Ορθά αλλάξαμε συνήθειες και υιοθετήσαμε ένα πιο ευαισθητοποιημένο τρόπο ζωής, πιο “πράσινο” όπως μάθαμε να λέμε τα τελευταία χρόνια. Αλλά αρκούν;

ΣΤΟ ΣΗΜΕΡΑ

Μέχρι που ήρθε στη ζωή μας ο covid19, η καραντίνα και το παγκόσμιο lockdown. Μέσα σε λίγες κιόλας μέρες, καθάρισε ο αέρας και η ατμόσφαιρα, η ρύπανση μειώθηκε, οι θάλασσες ξαναζωντάνεψαν, ο πλανήτης μας πήρε επιτέλους ανάσα. Και τότε είδαμε με τα μάτια μας τον αντίκτυπο της παγκόσμιας ανθρώπινης δραστηριότητας στο περιβάλλον. Και πάθαμε ένα σοκ να επιβεβαιώνονται όλες εκείνες οι επιστημονικές έρευνες και στατιστικές που είχαμε κατά καιρούς διαβάσει και που συνήθως ήμασταν καχύποπτοι.

Σωστά πορευόμαστε σε ό,τι κάνουμε σε καθημερινή βάση τόσο εμείς όσο και μια μειοψηφία (δυστυχώς) κρατών και κυβερνήσεων μέσα από τις πολιτικές που χαράζουν. Απλά δεν αρκούν. Κάνουμε αρκετά αλλά όχι πολλά και κυρίως όχι όλοι. Πρέπει να γίνει συνείδηση όλων μας από τον πιο μικρό μέχρι τον πιο μεγάλο. Και δεν αναφέρομαι μόνο σε εσένα που διαβάζεις αυτές τις γραμμές. Εξάλλου δεν μπορεί να συγκριθεί το ενεργειακό αποτύπωμα στο περιβάλλον, της Ελλάδας με αυτό της Κίνας. Τα μεγέθη είναι απλά μη συγκρίσιμα.

ΠΩΣ ΠΡΟΧΩΡΑΜΕ

Αυτό δεν σημαίνει φυσικά πως πρέπει να χαλαρώσουμε ή να απογοητευτούμε επειδή ο Ντόναλντ Τραμπ δεν παραδέχεται την κλιματική αλλαγή ή επειδή η Κίνα εξακολουθεί να είναι ρυπογόνος χώρα και συνεχίζουμε να εξορύσσουμε πετρέλαιο ως πρώτη ύλη. Είναι πολλά τα λεφτά Άρη, κακά τα ψέμματα. Απεναντίας, θα πρέπει να δυναμώσουμε την φωνή μας για το περιβάλλον, να “πρασινίσουμε” και άλλο την καθημερινότητά μας και να γίνει τρόπος ζωής χωρίς επιστροφή στο παρελθόν και τις κακές μας συνήθειές μας όπως πχ με την κυριαρχία του πλαστικού.

To περιβάλλον χρειάζεται ενέργειες, δράσεις, πράξεις. Συνέχεια, ασταμάτητα, από όλους μας και τον καθένα ξεχωριστά. Το είδαμε με το lockdown ότι το περιβάλλον μπορεί να επανέλθει. Με άλλους ρυθμούς μεν αλλά είναι δυνατόν. Ναι, δεν αρκεί ο εαυτός μας μόνο αλλά είμαστε οι επιλογές μας. Και αυτές καθορίζουν και τις πράξεις μας, εκλέγουν κυβερνήσεις, δυναμώνουν κινήματα και φωνές, αλλάζουν πολιτικές και χαράζουν πρακτικές. Το περιβάλλον είμαστε εμείς. Και μπορεί κάθε χρόνο τέτοια μέρα να συζητάμε περίπου τα ίδια και τα ίδια, κάπου να έγινε τετριμμένο αλλά πάντα θα μας υπενθυμίζουν ότι άνθρωπος και περιβάλλον είμαστε ένα. Και άνθρωπος χωρίς περιβάλλον δεν μπορεί να υπάρξει. Ειρωνικά όμως το περιβάλλον μπορεί να ευδοκιμήσει και χωρίς την ανθρώπινη παρουσία.

Σχολίασε το