Η ικανότητα τόσο να λέτε όσο και να ακούτε το «όχι» , ορίζοντας με τον τρόπο αυτό ξεκάθαρα τι αποδέχεστε και τι δεν αποδέχεστε στη ζωή σας. Πρόκειται για μια αξία που έχει να κάνει με την ενατένιση της  θνητότητάς σας.

Αυτή είναι κρίσιμη , επειδή η εγρήγορση σχετικά με το θάνατό μας είναι ίσως το μόνο πράγμα που μπορεί να μας βοηθήσει να βλέπουμε όλες τις άλλες αξίες μας κάτω από τη σωστή προοπτική.

Πρώτον το όχι δεν είναι κακό. Είναι απλά μια άρνηση χωρίς όμως να συνεπάγεται αδιαφορία για αυτόν που σου ζητάει μια διευκόλυνση. Τι θα γινόταν αν λέγαμε σε όσους μας ζητούν κάτι, ναι; Πολύ συχνά λέμε ναι ακόμη και εκεί που δεν θέλουμε να πούμε, η ανάγκη να είμαστε αποδεκτοί, η ανάγκη να είμαστε αρεστοί και να μη δώσουμε στον άλλον την ευκαιρία να σκεφτεί κάτι κακό για μας, μας οδηγεί στην χρήση του «Ναι» ως απάντηση. Το «όχι» όμως ανήκει στο λεξικό μας και θα πρέπει να το χρησιμοποιήσουμε και εμείς κάθε φορά που δεν θέλουμε να κάνουμε κάτι.

Λέμε , λοιπόν όχι σε οτιδήποτε δεν μας εκφράζει! Το να κάνεις κάτι που δεν θες και σε κάνει να παραπονιέσαι γι’ αυτό, δεν θα σε ωφελήσει ούτε βραχυπρόθεσμα ούτε μακροπρόθεσμα. Λέμε όχι στα πρόσωπα που επανειλημμένα έχουμε βοηθήσει και όχι μόνο δεν δείχνουν να το εκτιμούν, αλλά επωφελούνται από την καλοσύνη μας. Όταν δεν μας αποζημιώνουν για τον κόπο, την προσπάθεια ή την εργασία που καταβάλουμε. Ή τουλάχιστον δεν το αναγνωρίζουν. Λέμε όχι, κάθε φορά που αποτελούμε λύση ανάγκης και όχι επιλογή! Tο όχι πολλές φορές, σημαίνει αυτοσεβασμός, αξιοπρέπεια και γνώση για το πως αξίζει να μας φέρονται.

Στην προϊστορική περίοδο, ήταν πιο σημαντικό από ποτέ να φροντίζει ο ένας τον άλλο μέσα στην ομάδα. Οπότε ήταν καλύτερο για τους ανθρώπους να έχουν το ένστικτο του «ναι, θα σε βοηθήσω» ή «ναι, θα σε υπερασπιστώ». Αυτή η προθυμία για βοήθεια ήταν που βοήθησε τόσο τα άτομα όσο και την ομάδα να επιβιώσει. Πρόκειται για κάτι που πηγάζει απ’ τα ένστικτα επιβίωσης, είναι η φυσική επιθυμία για αποδοχή από τους άλλους.

Όμως ,δε θέλω να είμαι συμπαθής επειδή λέω «ναι» σε όλα, θέλω να είμαι συμπαθής γιατί αγαπώ τον εαυτό μου και αυτό βγαίνει προς τα έξω. Γιατί έχω μια δυνατή προσωπικότητα και στέκομαι βράχος στους φίλους μου , όταν με χρειάζονται πραγματικά. Γιατί έχω το θάρρος να αντιμετωπίζω τους φόβους μου, την απόρριψη κι οτιδήποτε συμβαίνει κι έτσι μπορώ να ξανασηκώνομαι!

«Όχι», λοιπόν γιατί είναι τόσο γλυκιά η Ελευθερία μετά τον πόλεμο…

 

 

 

 

Σχολίασε το