“Η φιλοδοξία είναι το κίνητρο της μεγαλουργίας…! Εσείς πως σκοπεύετε να μεγαλουργήσετε το 2020;

Η δόξα με την έννοια της τιμής, της διάκρισης και της ανάδειξης μ’ έντιμα και ευγενή μέσα αποτελεί το κίνητρο για πολλές του ανθρώπου μεγαλουργίες, τη γενεσιουργό αιτία για τα μεγάλα και υψηλά έργα. Σύμφωνα με το Φρόυντ, μάλιστα η τάση αυτή είναι τ’ αλάτι της ζωής! Η επιθυμία ν’ αποκτήσουμε φήμη, να ξεφύγουμε από την αφάνεια και την ασημαντότητα είναι δύναμη που φτερώνει την ψυχή, κραταιώνει το σώμα και το καθιστά ικανό να επιτελεί υπεράνθρωπα έργα.

Κανείς δε μπορεί στ’ όνομα μιας κακώς εννοούμενης μετριοφροσύνης να καταδικάσει το ευγενές ποτό της ψυχής, τη φιλοδοξία. Η μετριοφροσύνη, όταν καθηλώνει τον άνθρωπο στα χαμηλά και του στερεί την πνοή της δημιουργίας, όχι μόνο αρετή δεν είναι δυνατό να είναι αλλά και αντικοινωνικό φαινόμενο πολύ δυσάρεστο πρέπει να χαρακτηριστεί . Η αφιλοδοξία δεν είναι πάντοτε μαρτυρία σεμνότητας και ταπεινοφροσύνης αλλά συχνά συγκαλύπτει μια εσωτερική αδυναμία.

“Με τη φήμη γίνομαι ολοένα και περισσότερο ανόητος, που, φυσικά, είναι πολύ συνηθισμένο φαινόμενο. Υπάρχει πάντα μια μεγάλη δυσαναλογία ανάμεσα στο τι είναι καθένας και τι νομίζουν οι άλλοι ότι είναι.”

Άλλωστε , ο Κάλβος διατείνεται ότι η επιθυμία της δόξας ανοίγει το δρόμο για την κατάκτηση της Αρετής. Πράγματι, ο ζήλος για υψηλές κατακτήσεις λυτρώνει τον άνθρωπο από την ευτέλεια και τη μικρότητα της καθημερινής ζωής και τον βοηθά στο δύσκολο ανέβασμα των κορυφών της Αρετής. Γιατί η κατάκτηση της Αρετής δεν είναι άθλημα των πολλών. Μάλιστα, ο Σιμωνίδης γράφει ότι «η αρετή κατοικεί σε δύσβατες πέτρες». Ενώ, ο Κάλβος ισχυρίζεται ότι μόνο εκείνοι που η ψυχή τους φλέγεται από το ευγενικό πάθος της δόξας μπορούν να επιβαίνουν τα δύσκολα κρημνά της Αρετής.

Όπως όμως σ’ όλα τα πράγματα έτσι και στην περίπτωση αυτή ισχύει η αρχή του μέτρου. Η φιλοδοξία δεν πρέπει να μεταβάλλεται σε μεγαλομανία, με αποτέλεσμα την υπερεκτίμηση των πνευματικών και σωματικών δυνάμεων. Ούτε να μεταβάλλεται σε αχαλίνωτο πάθος, που υπηρέτει τον εγωισμό και τη φιλοπρωτία. Όσοι αποκτήσουν δόξα, δεν πρέπει να χάσουν το αίσθημα του μέτρου και να τη θεωρήσουν πανάκεια για την ευτυχία τους. Γιατί άλλο επιτυχία και άλλο ευτυχία! !Άλλο η παροδική επευφημία κι άλλο υστεροφημία. Υπήρξαν άνθρωποι που μόνο στον Όλυμπο τους έμενε ν’ ανέβουν και όμως πέθαναν αφανείς και λησμονημένοι.

Δε θα συμφωνήσουμε ότι τα καλά έργα χάνονται μαζί με τους δημιουργούς τους. Όταν πεθαίνει ένας ένδοξος άνθρωπος δε σημαίνει ότι πεθαίνει και το έργο του. Από την άποψη αυτή η φιλοδοξία, που τον ώθησε στην πραγματοποίησή του, αποτελεί μια νίκη του ανθρώπου πάνω στο θάνατο. Συχνά, βέβαια η κατάκτηση της δόξας εγκυμονεί κινδύνους. Η ανάβαση στις ψηλές κορφές, χωρίς κίνδυνο, χρησιμοποιώντας ανέντιμα μέσα. Μια τέτοια άνοδος, όμως στερείται μεγαλείου. Το ύψος στη ζωή καθορίζεται με το τίμημα που πλήρωσες ν’ ανέβεις. Η πτώση εκείνων που θέλησαν ν’ ανέβουν μ’ έντιμα μέσα έχει απροσμέτρητο μεγαλείο! Γι’ αυτό δεν ειπώθηκε μάταια ότι το μεγάλο άνδρα γνωρίζει κανείς από την πτώση του, το μικρό από την άνοδό του.

“Η φιλοδοξία είναι ο δρόμος για την επιτυχία. Η επιμονή είναι το όχημα με το οποίο θα φτάσεις εκεί.”

Η φιλοδοξία δεν πρέπει να λείψει . Η προγονική δόξα δεν είναι ανεξάντλητο κεφάλαιο. Οι δάφνες μαραίνονται αν στις παλιές δεν προσθέτουμε νέες. Φυσικά, επιδιώκοντας ν’ ανέβουμε ψηλά υπάρχει κίνδυνος να πέσουμε….

Σχολίασε το