“ΕΥΤΥΧΙΑ…ΓΙΑΤΙ ΚΑΘΕ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΈΧΕΙ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ!”

Μ’ ένα Όνειρο τρελό , Όνειρο Απατηλό ξεκινήσαμε κι οι δυο μας και στου δρόμου τα μισά σβήσαν τ’ ΑΣΤΡΑ ΤΑ ΧΡΥΣΑ ξαφνικά από τον Ουρανό μας…

Μια ταινία εμπνευσμένη από τη συναρπαστική ιστορία της πρωτοπόρου Ελληνίδας στιχουργού Ευτυχίας Παπαγιαννοπούλου, με τις μεγαλύτερες και διαχρονικότερες επιτυχίες στο λαϊκό τραγούδι. Πασίγνωστα κομμάτια όπως τα «Περασμένες μου αγάπες», «Όνειρο απατηλό», «Είμαι αϊτός χωρίς φτερά», «Ηλιοβασιλέματα», «Η φαντασία», «Είσαι η ζωή μου», «Μαντουμπάλα», «Στ’ Αποστόλη το κουτούκι», «Πετραδάκι, πετραδάκι», «Μου σπάσανε τον μπαγλαμά», «Δύο πόρτες έχει η ζωή», « Ρίξτε στο γυαλί φαρμάκι» είναι μερικά μόνο από τα τραγούδια που έχει γράψει. Στον εμβληματικό ρόλο της Ευτυχίας Παπαγιαννοπούλου πρωταγωνιστεί η Καρυοφυλλιά Καραμπέτη. Αντισυμβατική, δυναμική, ασυμβίβαστη, η Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου ήταν μια προσωπικότητα μοναδική, όπως ακριβώς και οι στίχοι της, μια γυναίκα που άφησε το ανεξίτηλο σημάδι της στο σπουδαίο λαϊκό τραγούδι!

Ένα κορίτσι, μικροπαντρεμένο, που ταξίδεψε από το Αϊδίνι στην Ελλάδα με τη μητέρα και τις δύο της κόρες. Στο πλοίο του ξενιτεμού πήρε απόφαση να μην αφήσει τη ζωή να την προσπεράσει, αλλά να την ζήσει όπως εκείνη ήθελε. Και την έζησε! Έγραφε ακατάπαυστα σε ό,τι έπιανε το μελάνι, από χαρτοπετσέτες και κουτιά από τσιγάρα μέχρι υπόλοιπα λογαριασμών. Κάπνιζε, ερωτεύτηκε με πάθος, χαρτόπαιζε με θράσος σε πολυτελή σαλόνια, αλλά και σε παράνομα υπόγεια. Μία δασκάλα που έγινε ηθοποιός στα μπουλούκια και στο θέατρο, μία ποιήτρια που έγινε η μεγαλύτερη Ελληνίδα στιχουργός του λαϊκού τραγουδιού. Συνεργάστηκε με όλες τις διάσημες μουσικές προσωπικότητες της χώρας, από τον Βασίλη Τσιτσάνη και τον Απόστολο Καλδάρα, ως τον Μανώλη Χιώτη, τον Αντώνη Ρεπάνη και τον Μάνο Χατζιδάκι, υψώνοντας θαρραλέα ανάστημα, σε έναν σκληρό και τυπικά ανδροκρατούμενο κόσμο.

«Tι ρέντα, τι χασούρα όλα είναι ένα ψέμα…»

«Μπορείς, ότι θέλεις!»

« Οι Καλοί άνθρωποι σηκώνουν το χέρι στον ουρανό και πιάνουν ένα αστέρι…»

Η φροντισμένη για τα ελληνικά δεδομένα παραγωγή αναπλάθει πειστικά τις εποχές, ο Άγγελος Φραντζής  δίνει κινηματογραφική πνοή στην αφήγηση και το γέλιο διαδέχεται το δάκρυ σε μια τακτοποιημένη βιογραφία με το νου της στο μεγάλο –τηλεοπτικοαναθρεμμένο κοινό. Από την άλλη, το χιούμορ δεν συναρθρώνεται πάντα αρμονικά με το δράμα και οι γραφικότητες βάζουν τρικλοποδιές, αλλά η μυθιστορηματική, προσωπικότητα της ηρωίδας χαρίζει στην ταινία παλμό και μερικά ειλικρινή συγκινητικά ξεσπάσματα. Πρόκειται για ένα δραματικό κι αιχμηρό έργο , ενώ βλέπουμε πολύ συχνά να χρησιμοποιείται η γλώσσα των καλλιαρντών.

Σχολίασε το