Ελένη Ράντου και Τζάσμιν

Μια σύγχρονη εκδοχή του «Λεωφορείον ο Πόθος» υπέγραψε ο Γούντι Άλεν με τη «Θλιμμένη Τζάσμιν», για την οποία προτάθηκε για Όσκαρ πρωτότυπου σεναρίου. Έτσι, η Ελένη Ράντου στο ρόλο της Τζάσμιν ανεβαίνει από 1η Νοεμβρίου στο θέατρο Διάνα σε σκηνοθεσία Σταμάτη Φασουλή.

Η υπόθεση αφορά μια πλούσια χρεωκοπημένη Νεοϋορκέζα, τη Τζάσμιν(Ελένη Ράντου), η οποία μετά τη διάλυση του γάμου της και την οικονομική καταστροφή του άντρα της Αλ (Μάξιμος Μουμούρης) προσπαθεί να ξαναφτιάξει τη ζωή της από την αρχή. Αναγκάζεται, άφραγκη πλέον, να μετακομίσει στην αδερφή της Τζίντζερ (Γαλήνη Χατζηπασχάλη) σε μια λαϊκή συνοικία του Σαν Φρανσίσκο, τη στιγμή που η αδερφή της ετοιμάζεται να παντρευτεί τον Τσίλυ (Παντελή Δεντάκη). Η απέχθεια της Τζάσμιν προς τον Τσίλυ είναι κεραυνοβόλα και οι συγκρούσεις ανάμεσά τους πυροδοτούν ανεξέλεγκτες καταστάσεις. Στην προσπάθεια της Τζάσμιν να επαναπροσδιορίσει τη ζωή της, σ’ ένα εχθρικό περιβάλλον, το παρελθόν στοιχειώνει το παρόν με απρόβλεπτες συνέπειες. Η Τζάσμιν δεν είναι διόλου συμπαθής. Μια λέξη της ταιριάζει: παράσιτο. Δεν τελείωσε τις σπουδές της, δεν θέλησε να εργαστεί, ζούσε για το shopping και τα πάρτι. Περιφρονούσε την αδελφή της, που ανήκε στην εργατική τάξη και ακόμη κι όταν σ’ εκείνη βρίσκει καταφύγιο όταν όλα κατέρρευσαν, εξακολουθεί να είναι το εγωπαθές, επικριτικό τέρας που ήταν και πριν.

«Μην κλείνετε το φερμουάρ ,παρακαλώ…ν’αναπνέει»

Το ρόλο της Τζάσμιν υποδύεται η Ελένη Ράντου, η οποία και υπογράφει μαζί με τον Βαγγέλη Χατζηνικολάου τη διασκευή του κειμένου. Η Ράντου είναι μια ηθοποιός που καταφέρνει να μας αφήνει με το στόμα ανοιχτό τόσο με την εκφραστικότητα της ερμηνείας των ρόλων που υποδύεται όσο και με το ταλέντο που έχει να μπαίνει στο πετσί του ρόλου και να μας καθηλώνει συναισθηματικά.Η Ελένη Ράντου υποδύεται μια γυναίκα απελπισμένη που έχει αποτύχει στη ζωή της. Η πρωταγωνίστρια όση ώρα βρίσκεται στη σκηνή παίζει ακούραστα, ασταμάτητα πράγμα που καθηλώνει το θεατή. Για άλλη μια φορά η Ράντου παίζει με μπρίο και ψυχή! Και όσοι την έχουν θεωρήσει κωμική ηθοποιό, θα δείξει ότι ο καλός κωμικός ηθοποιός, δεν μπορεί παρά να είναι εξίσου καλός και στο δράμα.

Ο Μάξιμος Μαμούρης υποδύεται τον άντρα της Τζάσμιν, έναν επιχειρηματία ματαιόδοξο και «φαινομενικά πιστό σύντροφο» ο οποίος πιστεύει ότι «τα χρήματα μας χρησιμεύουν για να ζούμε δυο και τρεις ζωές στη διάρκεια της μιας». Ο ρόλος του είναι λιτός, χωρίς υπερβολές και εξάρσεις φτιαγμένος για να ταιριάζει σε αυτόν της «Τζάσμιν».

Η σκηνοθεσία του Σταμάτη Φασουλή, όπως και τα σκηνικά της Μαγιού Τρικεριώτη είναι ευρηματικά. Το ένα εναλλάσσεται με το άλλο και παράλληλα το ένα ξεχωρίζει από το άλλο. Η μετάβαση από την μια σκηνή στην άλλη, αλλά και η κίνηση των ηθοποιών, θα μπορούσαμε να πούμε ότι θυμίζουν κινηματογραφική ταινία.

 

Η παράσταση διαδραματίζει πέρα από τη νέα αρχή που θέλει να κάνει κάποιος και τα παιχνίδια που παίζει κάποιες φορές το μυαλό μας με ανύπαρκτα πρόσωπα και πράγματα. Η «Τζάσμιν» είναι ένα θεατρικό έργο που δεν ωραιοποιεί καταστάσεις, αλλά τις παρουσιάζει ακριβώς έτσι όπως είναι!

Σχολίασε το