Γιατί αξίζει να επισκεφθείς το Ίδρυμα Εικαστικών Τεχνών και Μουσικής, Β και Μ Θεοχαράκη

Έχεις βαρεθεί την καθημερινότητα ενώ θέλεις να κάνεις κάτι; Τι θα έλεγες για εξόρμηση σε κάποιο μουσείο ή ίδρυμα της Αθήνας; Νομίζω πως ήρθε η ώρα να σου μιλήσουμε για το Ίδρυμα Εικαστικών Τεχνών και Μουσικής Β. και Μ. Θεοχάρη. Το ίδρυμα βρίσκεται κοντά στην Πλατεία Συντάγματος και στη Λεωφόρο της Βασιλίσσης Σοφίας ενώ ανοίγει καθημερινά από τις 10 το πρωί μέχρι και τις 6 το απόγευμα.

Λόγοι για να επισκεφθείς το Ίδρυμα 

 Αντιπροσωπευτικά έργα ζωγραφικής, σχέδια, χαρακτικά, καθώς και αντικείμενα από πηλό, μπρούτζο και γυαλί του μεγάλου μας ζωγράφου Αλέκου Φασιανού, αποκαλύπτουν τη βαθιά του αναζήτηση για το ωραίο, μέσα από την ποιητική δύναμη της δημιουργίας και της άμεσης σχέσης του με τον ποιητικό κόσμο του Βαγγέλη Χρόνη. Τριάντα χρόνια ο ποιητής και ο ζωγράφος εναλλάσσουν λέξεις και εικόνες επιτρέποντας για πρώτη φορά να παρουσιαστεί ο κόσμος της εποικοδομητικής τους συνεργασίας.

Η κοινή αυτή έκθεση επιβεβαιώνει με τον πιο εναργή τρόπο- πέρα από τη σύμπλευση του ποιητή με τον ζωγράφο, όπως τεκμαίρεται χάρη στην αποκλειστική εικονογράφηση των ποιημάτων του πρώτου με σχέδια που φιλοτέχνησε ο δεύτερος για όλα τα ποιητικά του βιβλία. Αντλημένες από τα κείμενα αυτά λέξεις όπως «αθωότητα», «ελεγειακός χαρακτήρας», «φως», «απολλώνιο φως», «συνείδηση ελληνική», μαζί με ένα πλήθος πια άλλων λέξεων και νοημάτων που τις συναντάμε στα ποιήματα του Βαγγέλη Χρόνη, θα έλεγες πως νιώθεις τη ζωγραφική του Αλέκου Φασιανού ακόμη πιο οικεία και προσιτή, μάλλον η υπόστασή της να διευκρινίζεται ως το πιο αθώρητο βάθος της. Κάθε μορφή τέχνης προϋποθέτει ή σωστότερα υποβάλλει την προοπτική αν όχι της αιωνιότητας τουλάχιστον της διάρκειας. Αν η τέχνη δεν αντιμαχόταν το εφήμερο ή δεν καλλιεργούσε το εφήμερο ως κάτι διαρκές και αναντικατάστατο, όλη η γνώση του παρελθόντος ή η μαντεία του μέλλοντος θα γινόταν μια υπόθεση εξαιρετικά επισφαλής. Αν νιώθουμε ευγνώμονες σε δύο δημιουργούς, όπως ο ζωγράφος Αλέκος Φασιανός και ο ποιητής Βαγγέλης Χρόνης είναι γιατί με την κοινή τους έκθεση φαίνεται να αναγνωρίζουν ισότιμη σημασία, μαζί με τα δημιουργήματα της καθαυτής τέχνης του ο καθένας, σε ένα πλήθος παραπληρωματικών στοιχείων που αποκαλούμενα ντοκουμέντα δίνουν στην έννοια της διάρκειας τη μαγεία μιας ανεξαγόραστης παρούσας στιγμής.

Έτσι ,λοιπόν στη ζωγραφική η μονάδα μέτρησης είναι το χρώμα και το σχέδιο, ενώ μονάδα μέτρησης”της ποίησης είναι η λέξη. Σε αυτό το διανοητικό τοπίο ο Αλέκος Φασιανός και ο Βαγγέλης Χρόνης διαλέγονται εδώ και χρόνια -και θα διαλέγονται στο μέλλον- δημιουργώντας μέσα σ’ έναν απαστράπτοντα χώρο πνευματικού φωτός και, επέκεινα, σφυρηλατώντας μιαν υποδειγματικώς γόνιμη πολιτισμική αλυσίδα, της οποίας οι κρίκοι είναι φτιαγμένοι από το πολύτιμο κράμα των χρωμάτων, των σχεδίων και των λέξεων.

Σχολίασε το