Αθήνα : ο Ομφαλός μας…

Τι κοινό θα μπορούσαν ποτέ να έχουν η Θεσσαλονίκη και δύο ωοειδείς πέτρες που βρίσκονται μπροστά από το Θησείο στην Αρχαία Αγορά των Αθηνών; Για μια φοιτήτρια της αρχαιολογίας που τόλμησε μια διήμερη απόδραση στη συμπρωτεύουσα μπορεί και να έχει. Αθήνα : ο Ομφαλός μας…

Ο Σεφέρης παραδεχόταν πως όπου κι αν πήγαινε, η Ελλάδα τον πλήγωνε. «Παράξενος κόσμος που λέει πως βρίσκεται στην Αττική και δε βρίσκεται πουθενά» μας λέει. Και τολμώ να πω πως όταν ταξιδεύει το σώμα ταξιδεύει και ο λογισμός  μου και τείνω να σκέπτομαι ότι έχει δίκιο. Πώς θα μπορούσε κανείς να προσδιορίσει και πού να κατατάξει την άμοιρή μας πολιτεία; Είναι μια πόλη που βρίσκεται στην καρδιά του πολιτισμικού σταυροδρομίου της Μεσογείου. Ωστόσο, δεν κατάφερε να καταστεί μια μίξη της γοητευτικής, ομοιόμορφης αισθητικής της Δύσης και της αχαλίνωτης, απείθαρχης ωραιότητας της Ανατολής. Δεν μπόρεσε να διεκπεραιώσει στα ταραγμένα χρόνια που τη σάρωσαν μια διαδικασία επιλογής, διαλογής, φιλτραρίσματος και εντύπωσης. Και η Αθήνα μας κατέστη μια κατηγορία από μόνη της. Αθήνα : ο Ομφαλός μας…

Κανείς δεν μπορεί να εθελοτυφλεί και να προσποιείται ότι η ελληνική πρωτεύουσα είναι κόσμημα για τη χώρα της. Ανεβαίνοντας στα περίφημα «Βραχάκια», στην Πνύκα, παραφράζω τα λόγια του Σεφέρη και σκέπτομαι πώς όπου κι αν κοιτάξω η Αθήνα με πληγώνει. Από την Αττική μπορώ να νιώσω μόνο το χάιδεμα του αττικού ήλιου. Να αισθάνομαι τον αττικό άνεμο να διαπερνά τα ρούχα, τα μαλλιά μου… αλλά αττική γη δεν μπορώ να δω. Δεν μπορώ να δω τη δόξα της πόλης στην οποία μεγάλωσα γιατί αυτή, σαν ξεπεσμένος ευγενής, πτώχευσε.

Η αττική γη είναι ένα στρώμα από μπετόν το οποίο άπλωσε η ξέφρενη οικοδομική δραστηριότητα του τέλους του 20ου αίωνα. Σαν υπηρέτης που εξεγείρεται κατά του ευεργέτη του, η Αθήνα έχει σκάψει τα βουνά που απλώνονται προστατευτικά γύρω της και της χαρίζουν γενναιόδωρα την πρώτη ύλη τους. Υμμητός, Πάρνηθα, Αιγάλεω και Πεντέλη. Το ένα λιγότερο, το άλλο περισσότερο, αγκομαχούν από το βάρος των πολυκατοικιών και οικοδομών που υψώνονται πάνω τους. Αθήνα : ο Ομφαλός μας…

Και επειδή όπου κοιτάξω η Αθήνα με πληγώνει, στρέφω τα μάτια στη μόνη θεά που δεν με απογοητεύει ποτέ. Η Ακρόπολή μας, η περηφάνια μας για τόσους αιώνες, είναι το μοναδικό τοπόσημο που στέκει -και θα στέκει- αγέρωχη, ανέκφραστη και αυτάρκης στην τελειότητά της, πραγματικά υπεράνω όσων συμβαίνουν στα πόδια της. Ανάσα περίοπτου πολιτισμού, ανάσα δροσιάς με το δάσος που την περιβάλλει προστατευτικά, εκείνη και το ιστορικό κέντρο με την Αρχαία και τη Ρωμαϊκή Αγορά που την πλαισιώνουν. Αναρωτιέμαι…Είναι ο έρωτάς μου για αυτήν το μόνο που με κρατάει σε αυτήν την πόλη; Αθήνα : ο Ομφαλός μας…

50258948-akropolis

Και ίσως δεν είναι κανείς άλλος υπεύθυνος για τέτοιες σκέψεις, παρά το αντίπαλο δέος της. Η Θεσσαλονίκη έχει χαρακτηριστεί από πολλούς ευρωπαϊκότερη, πιο ανθρώπινη, πιο βιώσιμη. Η βασίλισσα του Θερμαϊκού φέρει μια ταυτότητα πολυπρισματική που οφείλεται στην ιστορική και πολυπολιτισμική της ιδιομορφία. Δωριείς, Μακεδόνες, Αλεξανδρινοί, Ρωμαίοι, Βυζαντινοί, Οθωμανοί, Σλαβόφωνοι, Βενετοί, Εβραίοι, Γερμανοί, και -αισίως- Έλληνες πάτησαν στα χώματά της και της απένειμαν τον αρχοντικό της τίτλο, προσθέτοντας ο καθένας το δικό του διαμάντι στην κορώνα της. Αθήνα : ο Ομφαλός μας…

Και αν η ψυχή μου θέλει να είναι εκεί, γιατί είμαι εδώ; Ποίος ομφάλιος λώρος με δένει με την Αθήνα; Ποία θα ήμουν  αν δεν ήμουν Αθηναία; Είμαι Αθηναία γιατί έπρεπε να γεννηθώ Αθηναία και ο τόπος με τραβάει για τα δικά του διαμάντια, για το ρομαντισμό που κρύβεται στα πιο απίθανα σημεία της. Για τα φιδογυριστά σοκάκια της, τα ατμοσφαιρικά καφέ της, δυσεύρετα στην ποικιλία τους, που μοιάζουν με κρυμμένους θησαυρούς διάσπαρτους στην πολιτεία. Είναι η Αθήνα με τις πολλαπλές δυνατότητες χαλάρωσης, ανεμελιάς, αλλά και επιμόρφωσης και αποκατάστασης. Είναι η Αθήνα των πολλών γειτονιών που προσθέτουν η κάθε μια της δικής της ψηφίδα στο μωσαϊκό της πόλης. Η Αθήνα της ελευθεριότητας του πνεύματος, της ασυμβίβαστης αναρχίας, της συγκρατημένης μελαγχολίας και της ψυχικής ανάτασης. Η πόλη αγάπησε και αγαπήθηκε από τις δεκάδες των σπουδαίων ανθρώπων που περπάτησαν στα λιθόστρωτά της. Πώς μπορώ εγώ να αντιπαθήσω την πόλη που με τόσο πάθος αγάπησε η Μελίνα Μερκούρη, ο Μάνος Χατζηδάκις, ο Κάρολος Κουν, ο Ερρίκος Σλήμαν και τόσοι άλλοι;

POPULAR STORIES  Η πιo γρήγορη φόρτιση κινητoύ σε 1 μόλις λεπτό

12

Κάπως έτσι εκείνοι και εμείς μεγαλώσαμε μέσα στην ίδια μήτρα και συνδεόμαστε και θα συνδεόμαστε για πάντα με τον τρυφερό ομφαλό της πόλης, που γέννησε την προσωπικότητα και τη μοναδική ταυτότητα που φέρουμε σήμερα. Γιατί, όπως μια μάνα πολλές φορές θλίβει και απογοητεύει το παιδί της ώστε να το μάθει να πειθαρχείται στα περιβάλλοντα και στις επιταγές της καθημερινότητας, αλλά ποτέ δεν σταματά να έχει πάνω του το άγρυπνο, τρυφερό της βλέμμα, έτσι και η Αθήνα με τον πολυδιάστατο χαρακτήρα της θα εμπνέει στους Αθηναίους την όρεξη για νέες εμπειρίες, νέες γεύσεις και πάνω από όλα, όρεξη για ζωή.

Αθήνα : ο Ομφαλός μας…

Σχολίασε το